Przejdź do głównej zawartości

Sensacja recenzja filmu - serial sensacyjny recenzja najlepsza

 


Niezależnie od tego, czy mamy dwóch okropnych przegranych, mam na myśli to, że „bohaterowie” przerzucili się z Quick Mart na Mooby, jeśli chodzi o ich zwykłą pracę. Tak, ok, rozumiem… to jest PUNKT filmu, ale człowieku… wczesne lata 30-te i wspólne fast foody działają? NIE jako menedżer?

W porządku, krótkie podsumowanie fabuły: nasz główny facet w końcu wylądował ze wspaniałym dzieckiem, świetnym wyglądem i pieniędzmi. Problem w tym, że jest z nim od około 10 lat i ma całkowitą kontrolę. Zamierzam go porwać do Jersey na Florydzie, gdzie pokażą mu jego prawa dotyczące nowego domu i pracy. Innym problemem jest to, że ma oczywisty urok między nim a menedżerem Mooby'ego, wieloletnim przyjacielem, i Becky, która ma pod powierzchnią romantyczne zainteresowania (gra Rosario Dawson). I oczywiście najlepszy koleś nie chce, żebyś odszedł.

Dwie ikony Kleryków również powracają po 6 miesiącach rehabilitacji i pozornie odnalazły Jezusa. Podczas gdy zawsze lubię Kevina Smitha w jego cichej roli, ten drugi facet również wydaje się zbyt stary, by spędzać czas przed zespołem fast food, który sprzedaje narkotyki. Tak, znowu wiem, „ci faceci nigdy nie dorastali”.

Więc głównym pytaniem jest, czy Dante pojedzie na Florydę, ożeni się i rozpocznie początki, za którymi tęsknił przez całe życie (choć z kilkoma głównymi kwestiami), czy też pozostanie w Joisey i skonsoliduje swój związek z Becky?

Teraz, kiedy to nie szkodzi podróży, problemem jest to, co musimy znosić po drodze. Postać Randalla nie mogła być bardziej idiotyczna, bliższa i pogardliwa. Jest tylko niedojrzałym koszyczkiem za ziarno, który racjonalizuje je myśląc, że dla przeciwwagi istnieje jego najlepszy przyjaciel. Sam dialog na wysokim poziomie, który musisz znieść, kiedy pojawiasz się na tym fricskare, uniemożliwia ci mleko. Nie tylko niekończące się bzdury, ale także złe nastawienie, chore seksualne sprawy, które wprawiają w zakłopotanie szczegóły, i portret młodego geeka chrześcijanina jako kompletnego i kompletnego idiotę, na który, oczywiście, Randall musi otworzyć oczy, jest wielki i mądry.

 

Czytałem o Joelu Siegelu, który opuścił projekcję Clerks II z powodu wyraźnej rozmowy opartej na relacjach człowiek/osioł i muszę powiedzieć, że nie obwiniam tego faceta. Uznałem za zabawne, że Smith wrócił i sprzeciwił się używaniu „słodkich” nagłówków Seigel podczas zatwierdzania filmów, co jest tak, trochę brzydkie… ale o rany, jaki byłby środek pośredni?

Film staje się coraz trudniejszy do nakręcenia, a współczynnik brutto osiąga szczyt tuż przed ostatnimi 10 minutami, to znaczy zawsze przesuwając rolkę nieco w stronę „odkupienia”. Podobało mi się, że końcówka pokazała dobry kompromis między strzelcami Jersec, przebywaniem w areszcie i przejmowaniem odpowiedzialności.

Jednak, jak wspomniałem powyżej, ogólny efekt jest jak przekopanie się przez ogromny rów z krowim łajnem, aby odzyskać bardzo małą perłę. Może po prostu przeciągnąłem te rzeczy po tym, jak jeden z moich ulubionych filmów był kiedyś Animal House i zastanawiam się, co o tym myślę, jeśli zobaczę go ponownie dzisiaj. Szokujące jest to, że podczas filmu śmiał się wokół mnie dwudziestu ludzi, więc może po prostu nie wiem, o czym mówię.

Albo jestem na widowni, która składała się wyłącznie z zagorzałych fanów Kevina Smitha / Clerksa. Jeśli nie zaliczasz się do żadnej z tych kategorii, gorąco polecam przekazać przepustkę do Clerks II.

Storks został napisany i wyreżyserowany przez Nicholasa Stollera z Warner Animation Group, najnowszego filmu studia odpowiedzialnego za świetnie przyjęty przez krytyków film LEGO. Stoller wyreżyserował oba filmy Sąsiedzi i był współautorem dwóch ostatnich filmów o Muppetach, a wraz z Storks zamierza przenieść swoją niesamowitą komedię do świata animacji. Na szczęście pod tym względem odnosi duże sukcesy. Bociany to zabawny film familijny napędzany serią potężnych przesłań dla wszystkich widzów.

Chociaż Storks nie zagłębia się tak głęboko, jak niektóre prace Pixara lub LEGO Movie, scenariusz nadal zajmuje się zaskakująco dojrzałymi tematami, które prawdopodobnie reprezentują więcej akordów dla obecnych dorosłych niż dla dzieci. Oddział Nate'a, Henry'ego i Sary jest niezwykle wydajny i emocjonalny, i może dokonać ponownej oceny priorytetów życiowych niektórych osób. W szczególności Nate ma wiele dialogów, które mocno uderzają, a faktyczna relacja Starkmana silnie uzupełnia pismo. Lekcje tu prowadzone na długo zapadną w pamięć Bocianom i sprawią, że film będzie zabawą dla całej rodziny.

 

Główna historia powłoki Junior i Tulip to zabawna przygoda, w której niezrównana para wpasowuje się w poszukiwanie. Jako junior, Samberg wykonuje dobrą robotę polegającą w dużej mierze na głupich osobowościach męskich i dziecięcych, aby osiągnąć zabawne wyniki. Zgodnie z oczekiwaniami, Storks jest odpowiedzialny za mnóstwo humorystycznego bicia i pozostaje oddany roli. Crown Tulip przedstawia postać jako wybitną i wrażliwą, życzliwą osobę z boleśnie względnymi nadziejami i marzeniami. Obaj aktorzy ładnie grają się nawzajem i sprzedają łuki swoich postaci. Tulipan jest najgłębszą parą, ale Junior na szczęście nie jest jednomyślny. A Diamond Destiny kradnie serial jak jedno z najsłodszych dzieci na ekranie, natychmiast roztapiając jego serce swoim zaraźliwym śmiechem i umiejętnościami ninja.

Jednak nie wszystko w scenariuszu jest takie dobre. W szczególności objazd, w którym wataha wilków próbuje na własną rękę przytłoczyć Diamond Destiny swoimi pozdrowieniami (powtarzalny knebel, który wychwytuje cios w trakcie jego trwania) i jest tak zbędny w narracji – pomimo wysiłków Keegana. Michael-Key i Jordan Peele, którzy są około dwoma wilkami. W rezultacie Hunter i Pigeon Toady (Stephen Kramer Glickman) zmieniają swoje krytyczne postacie poboczne i spotykają się bardziej jak z kreskówek niż w pełni pokazanych postaci. Są solidnymi dodatkami do filmu, ale jak widać, cienkie szkice nie przykuwają uwagi. Z drugoplanowych postaci Jasper jest prawdopodobnie najlepszy, pojawił się jako postać z Dannym Trejo - starym studentem pierwszego roku,

 

Choć Bociany ma swoje wady, potrafi uzupełnić brakujące materiały z milczącym entuzjazmem. Stoller opiera się na fizyce komiksu Looney Tunes w swoim filmie, który produkuje zabawne wizualne komedie i żarty (takie jak Junior, Tulipany i grupa pingwinów). Budowanie tutaj świata przypomina (choć nie tak rozległe) coś podobnego do Monsters, Inc., ponieważ robi kręcenie ptaków do tradycyjnych codziennych zadań (patrz kolejność, w jakiej Nate jest wysyłany do siedziby Bocianów). Niektórzy mogą mieć nadzieję, że uniwersum Bocianów będzie dalej eksplorowane, ale przedstawione zadanie wykona zadanie. A przy ekstremalnym czasie pracy bociany dają impuls, który wciąż porusza się po fabule. Pod względem reżyserskim Stoller bardzo dobrze radzi sobie z materiałem i dobrze rozumie publiczność.

Wreszcie, Bociany to solidny, dobrze zrobiony film, który powinien spodobać się widzom w każdym wieku. Nie skaluje niektórych emocjonalnych szczytów oferty animacji z 2016 roku (takich jak Zootopia i Findory Dory), ale nadal zawiera ważne morale, aby ułatwić rozmowę z dziećmi i dorosłymi. Pozytywy przeważają nad negatywami, a ze względu na zasługi Bocianów warto je obejrzeć na dużym ekranie. Rodziny szukające zabawy w teatrze nie będą zawiedzione tym, co oferuje im Stoller i spółka.
Bogowie Egiptu przenoszą nas z powrotem do fantastycznej wersji starożytnego Egiptu, gdzie Horus, ojciec boga nieba (Nikolai Coster-Waldau), będzie następcą Ozyrysa (Bryan Brown) jako nowy władca Egiptu. Jednak ceremonię koronacyjną przerywa brat Ozyrysa, bóg pustyni (Gerard Butler), który następnie zabija Ozyrysa i rzuca Horusa na bitwę, aby zdecydować, kto zostanie nowym królem. Set, z pomocą swojej armii wojowników, z powodzeniem pokonuje Horusa, zanim usunie oczy jego siostrzeńca – aby upewnić się, że Horus nie stanowi już dla niego zagrożenia – i zniewala pozostałych egipskich bogów; w tym Hathor, Bogini Miłości (Elodie Yung), która od dawna ma romantyczny związek z Horusem.

Egipcjanie są następnie zmuszani do niewolniczej pracy, aby służyć Setowi, a na cześć jego chwały wznosi się pomnik, aby mieć nadzieję, że po śmierci wejdą w życie pozagrobowe. Bek (Brenton Thwaites), młody złodziej, podejmuje się w ten sposób pomóc swojej dziewczynie Zaya (Courtney Eaton), ukraść oczy Horusa i zwrócić je legalnemu na wygnaniu władcy Egiptu, aby w pełni odzyskać zdolności bojowe i ponieść klęskę. Dostosuj raz na zawsze. Ale czy śmiertelny Bek i nieśmiertelny Horus mogą być „niemożliwymi” do osiągnięcia i ocalenia Egiptu?

 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Najdłuższa recenzja filmu sensacyjnego

  Następnie Miles natrafia na wersję uniwersum Spider-Mana, która próbuje uniemożliwić Kingpinowi (Liev Schreiber) użycie super rękawa zbudowanego pod Brooklynem, ponieważ może on otworzyć czarną dziurę. Miles obiecuje, że Spider-Man zniszczy superhid Kingpina i uratuje tłumy. Jednak, gdy staje się jasne, że pająki z innych wymiarów poematu Pająka rozpadli się w krainie Milesa – w tym Peter B. Parker (Jake Johnson), Gwen Stacy (Hailee Steinfeld), Spider-Man Noir (Nicolas Cage) ), Spider-Ham (John Mulaney) i Peni Parker (Kimiko Glenn) – Miles musi odesłać ich do domu, zanim zatrzyma super rękaw. Biorąc pod uwagę, że mile zyskały ostatnio swoją moc, nie jest jeszcze dyskusyjne, czy jest gotowa na zatrudnienie królowej. Miles musi nauczyć się kontrolować jej moc, Spider-Man: The Spider Poem został wyreżyserowany przez scenarzystę Małego Księcia Boba Persichettiego, Petera Ramseya (The Rise of the Guards) i Rodneya Rothmana, scenarzystę Jump Street 22, na podstawie scenariusza Rothmana i P

Recenzja filmu sensacyjnego

  Zespół stojący za Keanu nie ogranicza się do satyrycznych i / lub rozrywkowych filmów kryminalnych / gangsterskich, ponieważ film (jak wiele szkiców Key and Peele) wyraźnie odnosi się do wielu popularnych hollywoodzkich filmów - i tak, Keanu zawiera żart o pewnym aktor kręci się wokół tego, kto mógł nawet zainspirować imię kociaka o tym samym imieniu. Znaczna część humoru filmu (który osiąga swój cel i jest w ogóle nieobecny) porusza się tam iz powrotem między dwoma partiami; jednak jeśli chodzi o reżyserię, Atencio nadal ciężko pracuje, aby zapewnić, że zabawne montaże i/lub komedie wizualne są wystarczająco zintegrowane z procesem. To z kolei pozwala Keanu poczuć się jak w kinie, a nie tylko jako zbiór scen Key i Peele, jak można się spodziewać, są główną atrakcją Keanu, podobnie jak urocza tytułowa postać (w tej roli aż siedem różnych kotów). Podobnie jak w przypadku bohaterów poprzednich pojazdów napędzanych komiksami, w filmie istnieją oczywiste podobieństwa między niechlujnymi

najlepsza Sensacja recenzja filmu - serial sensacyjny recenzja

  The Gods of Egypt został wyreżyserowany przez Alexa Proyasa, filmowca, który sygnalizował swoje znaki innowacyjnymi wizualnie filmami z lat 90., takimi jak The Crow and the Dark City, zanim rozpoczął stylowe (choć mniej pomysłowe) wysokobudżetowe projekty, takie jak ja, Robot. Niestety, w egipskich bogach jest bardzo mało wczesnej kreatywności, jest to mitologiczna fantazja / przygoda, która jest znacznie mniejsza niż jej nazwa i budżet 140 milionów dolarów. Nawet ci, którzy byli beznadziejni w stylu ignoranckiego Starcia Tytanów, ale niewiarygodnego, odnoszącego sukces bombowy, a być może przyszłego filmu kultowego, mogli tu ucierpieć z powodu tego, co faktycznie oferują bogowie Egiptu. Scenariusz „Egipskich bogów” został napisany przez duet napisany przez Burka Sharplessa i Matta Sazamę (Dracula Untold, ostatni łowca czarownic), którzy mają na celu radzenie sobie z mylącym (i tandetnym) filmem B z egipskiej mitologii poprzez dodanie samoświadomego humoru. mieszanka (w dużej mierze

Film sensacyjny recenzja

 Rogue Nation to piąta część serii filmów Mission: Impossible, ale wciąż jest tak świeża jak zawsze, nawet dziewiętnaście lat po premierze pierwszej części w kinach. W dużej mierze jest to zasługą nagrodzonego Oscarem scenarzysty / reżysera Christophera McQuarrie, który pracował u boku Cruise'a przy niektórych z jego najlepszych filmów w ciągu ostatniej dekady, takich jak Valkyrie i Edge of Tomorrow (obaj byli razem): McQuarrie ). Ekran McQuarrie i Drew Pearce (Iron Man 3) w Rogue Nation jest bardzo podobny do labiryntu, nawet jak na standardy serii Mission: Impossible. Scenariusz McQuarrie przypomina jednak scenariusz „Podejrzanych”, biorąc pod uwagę, jak właściwie połączyć wymaganą wystawę z rzadkim, ale ostrym dialogiem i pokrętną fabułą, która jest bardziej inteligentna niż przeciętna dla tego gatunku. W narracji Rogue Nation brakuje poprzedniej najlepszej misji: Impossible Movies to osobisty dramat. Podobnie jak czwarty film (Ghost Protocol), tworzy przejrzystą i ściśle zorgan

Sensacja recenzja filmu - serial sensacyjny recenzja

  Pomimo podstaw recenzji i (teraz) przestarzałych efektów, adaptacja Fantastic Four Tima Story odniosła sukces od połowy 2000 roku, ponieważ 20th Century Fox zarobił ponad 500 milionów dolarów na całym świecie, przy łącznym budżecie serii 230 milionów dolarów. Trzymając się kurczowo kręcenia nowego filmu Fantastyczna Czwórka (aby prawa nie wróciły do ​​Marvel Studios), Fox zlecił reżyserowi kroniki Joshowi Trankowi rozpoczęcie wznowienia serii – mając nadzieję, że młody filmowiec będzie w stanie zrobić to samo. rozrywki. , dramat i atrakcja, która zadebiutowała jako student pierwszego roku. Niestety, wraz z ponownym uruchomieniem Fantastycznej Czwórki, rozszerzenie Trank wyciągnął rękę, czyniąc z niego film, który był niewyobrażalny pod każdym względem (postać, historia i efekty specjalne). Najgorszy ze wszystkich   Film zaczyna się na mocnej stopie, opowiadając kontemplacyjną historię science fiction z kilkoma rysunkami nosa (szczególnie od dorosłych z życia Reeda) i buduje wyjątkowe